Ἑπομένως δὲ καὶ περὶ τῆς ὡς πρὸς τὴν φύσιν μονῆς ἠπόρησάν τινες λέγοντες, ὅτι τὸ κινούμενον οὐ μένει, πᾶν δὲ σῶμα διαρκῶς κινεῖται κατὰ τὰς τῶν δογματικῶν ὑπολήψεις, ῥευστὴν εἶναι λεγόντων τὴν οὐσίαν καὶ ἀεὶ διαφορήσεις τε καὶ προσθέσεις ποιουμένην, ὡς τὸν μὲν Πλάτωνα μηδὲ ὄντα λέγειν τὰ σώματα ἀλλὰ γινόμενα μᾶλλον καλεῖν, τὸν δὲ Ἡράκλειτον ὀξείᾳ ποταμοῦ ῥύσει τὴν εὐκινησίαν τῆς ἡμετέρας ὕλης ἀπεικάζειν. οὐδὲν ἄρα σῶμα μένει τό.
Hepomenos de kai peri tes hos pros ten physin mones eporesan tines legontes, hoti to kinoumenon ou menei, pan de soma diarkos kineitai kata tas ton dogmatikon hypolepseis, rheusten einai legonton ten ousian kai aei diaphoreseis te kai prostheseis poioumenen, hos ton men Platona mede onta legein ta somata alla ginomena mallon kalein, ton de Herakleiton oxeia potamou rhysei ten eukinesian tes hemeteras hyles apeikazein. ouden ara soma menei to.
γε μὴν λεγόμενον μένειν συνέχεσθαι δοκεῖ ὑπὸ τῶν περὶ αὐτό, τὸ δὲ συνεχόμενον πάσχει· οὐδὲν δὲ ἔστι πάσχον, ἐπεὶ μηδὲ αἴτιον, ὡς ὑπεμνήσαμεν· οὐδὲ μένει τι ἄρα. ἐρωτῶσι δέ τινες καὶ τοῦτον τὸν λόγον.. τὸ μένον πάσχει, τὸ δὲ πάσχον κινεῖται· τὸ ἄρα μένειν λεγόμενον κινεῖται· εἰ δὲ κινεῖται, οὐ μένει.
ge men legomenon menein synechesthai dokei hypo ton peri auto, to de synechomenon paschei; ouden de esti paschon, epei mede aition, hos hypemnesamen; oude menei ti ara. erotosi de tines kai touton ton logon.. to menon paschei, to de paschon kineitai; to ara menein legomenon kineitai; ei de kineitai, ou menei.
ἐκ δὲ τούτων φανερόν ἐστιν, ὅτι οὐδὲ τὸ ἀσώματον ἐνδέχεται μένειν. εἰ γὰρ τὸ μένον πάσχει, τὸ δὲ πάσχειν σωμάτων ἐστὶν ἴδιον, εἴπερ ἄρα, καὶ οὐχὶ ἀσωμάτων, οὐδὲν δὲ ἀσώματον οὔτε πάσχειν δύναται οὔτε μένειν, οὐδὲν ἄρα μένει.
ek de touton phaneron estin, hoti oude to asomaton endechetai menein. ei gar to menon paschei, to de paschein somaton estin idion, eiper ara, kai ouchi asomaton, ouden de asomaton oute paschein dynatai oute menein, ouden ara menei.
Τοσαῦτα μὲν καὶ περὶ μονῆς εἰρήσθω. ἐπεὶ δὲ ἕκαστον τῶν προειρημένων οὐκ ἄνευ τόπου ἢ χρόνου ἐπινοεῖται, μετιτέον ἐπὶ τὴν περὶ τούτων σκέψιν· ἐὰν γὰρ ταῦτα δείξῃ τις ἀνυπόστατα, ἀνυπόστατον ἔσται καὶ διὰ ταῦτα ἐκείνων ἕκαστον. ἀρξώμεθα δὲ ἀπὸ τοῦ τόπου.
Tosauta men kai peri mones eirestho. epei de hekaston ton proeiremenon ouk aneu topou e chronou epinoeitai, metiteon epi ten peri touton skepsin; ean gar tauta deixe tis anypostata, anypostaton estai kai dia tauta ekeinon hekaston. arxometha de apo tou topou.