Buch 3, § 7 — Neues Testament

Ἐπειδὴ ἐπλήρωσεν πάντα τὰ ῥήματα αὐτοῦ εἰς τὰς ἀκοὰς τοῦ λαοῦ, εἰσῆλθεν εἰς Καφαρναούμ. Ἑκατοντάρχου δέ τινος δοῦλος κακῶς ἔχων ἤμελλεν τελευτᾶν, ὃς ἦν αὐτῷ ἔντιμος. ἀκούσας δὲ περὶ τοῦ Ἰησοῦ ἀπέστειλεν πρὸς αὐτὸν πρεσβυτέρους τῶν Ἰουδαίων, ἐρωτῶν αὐτὸν ὅπως ἐλθὼν διασώσῃ τὸν δοῦλον αὐτοῦ. οἱ δὲ παραγενόμενοι πρὸς τὸν Ἰησοῦν παρεκάλουν αὐτὸν σπουδαίως λέγοντες ὅτι Ἄξιός ἐστιν ᾧ παρέξῃ τοῦτο, ἀγαπᾷ γὰρ τὸ ἔθνος ἡμῶν καὶ τὴν συναγωγὴν αὐτὸς ᾠκοδόμησεν ἡμῖν. ὁ δὲ Ἰησοῦς ἐπορεύετο σὺν αὐτοῖς. ἤδη δὲ αὐτοῦ οὐ μακρὰν ἀπέχοντος ἀπὸ τῆς οἰκίας ἔπεμψεν φίλους ὁ ἑκατοντάρχης λέγων αὐτῷ· Κύριε, μὴ σκύλλου, οὐ γὰρ ἱκανός εἰμι ἵνα ὑπὸ τὴν στέγην μου εἰσέλθῃς· διὸ οὐδὲ ἐμαυτὸν ἠξίωσα πρὸς σὲ ἐλθεῖν· ἀλλὰ εἰπὲ λόγῳ, καὶ ἰαθήτω ὁ παῖς μου· καὶ γὰρ ἐγὼ ἄνθρωπός εἰμι ὑπὸ ἐξουσίαν τασσόμενος, ἔχων ὑπ’ ἐμαυτὸν στρατιώτας, καὶ λέγω τούτῳ· Πορεύθητι, καὶ πορεύεται, καὶ ἄλλῳ· Ἔρχου, καὶ ἔρχεται, καὶ τῷ δούλῳ μου· Ποίησον τοῦτο, καὶ ποιεῖ. ἀκούσας δὲ ταῦτα ὁ Ἰησοῦς ἐθαύμασεν αὐτόν, καὶ στραφεὶς τῷ ἀκολουθοῦντι αὐτῷ ὄχλῳ εἶπεν· Λέγω ὑμῖν, οὐδὲ ἐν τῷ Ἰσραὴλ τοσαύτην πίστιν εὗρον. καὶ ὑποστρέψαντες εἰς τὸν οἶκον οἱ πεμφθέντες εὗρον τὸν δοῦλον ὑγιαίνοντα. Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἑξῆς ἐπορεύθη εἰς πόλιν καλουμένην Ναΐν, καὶ συνεπορεύοντο αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ καὶ ὄχλος πολύς. ὡς δὲ ἤγγισεν τῇ πύλῃ τῆς πόλεως, καὶ ἰδοὺ ἐξεκομίζετο τεθνηκὼς μονογενὴς υἱὸς τῇ μητρὶ αὐτοῦ, καὶ αὐτὴ ἦν χήρα, καὶ ὄχλος τῆς πόλεως ἱκανὸς ἦν σὺν αὐτῇ. καὶ ἰδὼν αὐτὴν ὁ κύριος ἐσπλαγχνίσθη ἐπ’ αὐτῇ καὶ εἶπεν αὐτῇ· Μὴ κλαῖε. καὶ προσελθὼν ἥψατο τῆς σοροῦ, οἱ δὲ βαστάζοντες ἔστησαν, καὶ εἶπεν· Νεανίσκε, σοὶ λέγω, ἐγέρθητι. καὶ ἀνεκάθισεν ὁ νεκρὸς καὶ ἤρξατο λαλεῖν, καὶ ἔδωκεν αὐτὸν τῇ μητρὶ αὐτοῦ. ἔλαβεν δὲ φόβος πάντας, καὶ ἐδόξαζον τὸν θεὸν λέγοντες ὅτι Προφήτης μέγας ἠγέρθη ἐν ἡμῖν, καὶ ὅτι Ἐπεσκέψατο ὁ θεὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ. καὶ ἐξῆλθεν ὁ λόγος οὗτος ἐν ὅλῃ τῇ Ἰουδαίᾳ περὶ αὐτοῦ καὶ πάσῃ τῇ περιχώρῳ. Καὶ ἀπήγγειλαν Ἰωάννῃ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ περὶ πάντων τούτων. καὶ προσκαλεσάμενος δύο τινὰς τῶν μαθητῶν αὐτοῦ ὁ Ἰωάννης ἔπεμψεν πρὸς τὸν κύριον λέγων· Σὺ εἶ ὁ ἐρχόμενος ἢ ἄλλον προσδοκῶμεν; παραγενόμενοι δὲ πρὸς αὐτὸν οἱ ἄνδρες εἶπαν· Ἰωάννης ὁ βαπτιστὴς ἀπέστειλεν ἡμᾶς πρὸς σὲ λέγων· Σὺ εἶ ὁ ἐρχόμενος ἢ ἄλλον προσδοκῶμεν; ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ ἐθεράπευσεν πολλοὺς ἀπὸ νόσων καὶ μαστίγων καὶ πνευμάτων πονηρῶν, καὶ τυφλοῖς πολλοῖς ἐχαρίσατο βλέπειν. καὶ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς· Πορευθέντες ἀπαγγείλατε Ἰωάννῃ ἃ εἴδετε καὶ ἠκούσατε· τυφλοὶ ἀναβλέπουσιν, χωλοὶ περιπατοῦσιν, λεπροὶ καθαρίζονται, κωφοὶ ἀκούουσιν, νεκροὶ ἐγείρονται, πτωχοὶ εὐαγγελίζονται· καὶ μακάριός ἐστιν ὃς ἐὰν μὴ σκανδαλισθῇ ἐν ἐμοί. Ἀπελθόντων δὲ τῶν ἀγγέλων Ἰωάννου ἤρξατο λέγειν πρὸς τοὺς ὄχλους περὶ Ἰωάννου· Τί ἐξήλθατε εἰς τὴν ἔρημον θεάσασθαι; κάλαμον ὑπὸ ἀνέμου σαλευόμενον; ἀλλὰ τί ἐξήλθατε ἰδεῖν; ἄνθρωπον ἐν μαλακοῖς ἱματίοις ἠμφιεσμένον; ἰδοὺ οἱ ἐν ἱματισμῷ ἐνδόξῳ καὶ τρυφῇ ὑπάρχοντες ἐν τοῖς βασιλείοις εἰσίν. ἀλλὰ τί ἐξήλθατε ἰδεῖν; προφήτην; ναί, λέγω ὑμῖν, καὶ περισσότερον προφήτου. οὗτός ἐστιν περὶ οὗ γέγραπται· Ἰδοὺ ἀποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου, ὃς κατασκευάσει τὴν ὁδόν σου ἔμπροσθέν σου. λέγω ὑμῖν, μείζων ἐν γεννητοῖς γυναικῶν Ἰωάννου οὐδείς ἐστιν· ὁ δὲ μικρότερος ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ θεοῦ μείζων αὐτοῦ ἐστιν. καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἀκούσας καὶ οἱ τελῶναι ἐδικαίωσαν τὸν θεόν, βαπτισθέντες τὸ βάπτισμα Ἰωάννου· οἱ δὲ Φαρισαῖοι καὶ οἱ νομικοὶ τὴν βουλὴν τοῦ θεοῦ ἠθέτησαν εἰς ἑαυτούς, μὴ βαπτισθέντες ὑπ’ αὐτοῦ. Τίνι οὖν ὁμοιώσω τοὺς ἀνθρώπους τῆς γενεᾶς ταύτης, καὶ τίνι εἰσὶν ὅμοιοι; ὅμοιοί εἰσιν παιδίοις τοῖς ἐν ἀγορᾷ καθημένοις καὶ προσφωνοῦσιν ἀλλήλοις, ἃ λέγει· Ηὐλήσαμεν ὑμῖν καὶ οὐκ ὠρχήσασθε· ἐθρηνήσαμεν καὶ οὐκ ἐκλαύσατε· ἐλήλυθεν γὰρ Ἰωάννης ὁ βαπτιστὴς μὴ ἐσθίων ἄρτον μήτε πίνων οἶνον, καὶ λέγετε· Δαιμόνιον ἔχει· ἐλήλυθεν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐσθίων καὶ πίνων, καὶ λέγετε· Ἰδοὺ ἄνθρωπος φάγος καὶ οἰνοπότης, φίλος τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν. καὶ ἐδικαιώθη ἡ σοφία ἀπὸ πάντων τῶν τέκνων αὐτῆς. Ἠρώτα δέ τις αὐτὸν τῶν Φαρισαίων ἵνα φάγῃ μετ’ αὐτοῦ· καὶ εἰσελθὼν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Φαρισαίου κατεκλίθη. καὶ ἰδοὺ γυνὴ ἥτις ἦν ἐν τῇ πόλει ἁμαρτωλός, καὶ ἐπιγνοῦσα ὅτι κατάκειται ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ Φαρισαίου, κομίσασα ἀλάβαστρον μύρου καὶ στᾶσα ὀπίσω παρὰ τοὺς πόδας αὐτοῦ κλαίουσα, τοῖς δάκρυσιν ἤρξατο βρέχειν τοὺς πόδας αὐτοῦ καὶ ταῖς θριξὶν τῆς κεφαλῆς αὐτῆς ἐξέμασσεν, καὶ κατεφίλει τοὺς πόδας αὐτοῦ καὶ ἤλειφεν τῷ μύρῳ. ἰδὼν δὲ ὁ Φαρισαῖος ὁ καλέσας αὐτὸν εἶπεν ἐν ἑαυτῷ λέγων· Οὗτος εἰ ἦν προφήτης, ἐγίνωσκεν ἂν τίς καὶ ποταπὴ ἡ γυνὴ ἥτις ἅπτεται αὐτοῦ, ὅτι ἁμαρτωλός ἐστιν. καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν πρὸς αὐτόν· Σίμων, ἔχω σοί τι εἰπεῖν. ὁ δέ· Διδάσκαλε, εἰπέ, φησίν. δύο χρεοφειλέται ἦσαν δανιστῇ τινι· ὁ εἷς ὤφειλεν δηνάρια πεντακόσια, ὁ δὲ ἕτερος πεντήκοντα. μὴ ἐχόντων αὐτῶν ἀποδοῦναι ἀμφοτέροις ἐχαρίσατο. τίς οὖν αὐτῶν πλεῖον ἀγαπήσει αὐτόν; ἀποκριθεὶς Σίμων εἶπεν· Ὑπολαμβάνω ὅτι ᾧ τὸ πλεῖον ἐχαρίσατο. ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ· Ὀρθῶς ἔκρινας. καὶ στραφεὶς πρὸς τὴν γυναῖκα τῷ Σίμωνι ἔφη· Βλέπεις ταύτην τὴν γυναῖκα; εἰσῆλθόν σου εἰς τὴν οἰκίαν, ὕδωρ μοι ἐπὶ πόδας οὐκ ἔδωκας· αὕτη δὲ τοῖς δάκρυσιν ἔβρεξέν μου τοὺς πόδας καὶ ταῖς θριξὶν αὐτῆς ἐξέμαξεν. φίλημά μοι οὐκ ἔδωκας· αὕτη δὲ ἀφ’ ἧς εἰσῆλθον οὐ διέλιπεν καταφιλοῦσά μου τοὺς πόδας. ἐλαίῳ τὴν κεφαλήν μου οὐκ ἤλειψας· αὕτη δὲ μύρῳ ἤλειψεν τοὺς πόδας μου. οὗ χάριν, λέγω σοι, ἀφέωνται αἱ ἁμαρτίαι αὐτῆς αἱ πολλαί, ὅτι ἠγάπησεν πολύ· ᾧ δὲ ὀλίγον ἀφίεται, ὀλίγον ἀγαπᾷ. εἶπεν δὲ αὐτῇ· Ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι. καὶ ἤρξαντο οἱ συνανακείμενοι λέγειν ἐν ἑαυτοῖς· Τίς οὗτός ἐστιν ὃς καὶ ἁμαρτίας ἀφίησιν; εἶπεν δὲ πρὸς τὴν γυναῖκα· Ἡ πίστις σου σέσωκέν σε· πορεύου εἰς εἰρήνην.

Epeide eplerosen panta ta rhemata autou eis tas akoas tou laou, eiselthen eis Kapharnaoum. Hekatontarchou de tinos doulos kakos echon emellen teleutan, hos en auto entimos. akousas de peri tou Iesou apesteilen pros auton presbyterous ton Ioudaion, eroton auton hopos elthon diasose ton doulon autou. ohi de paragenomenoi pros ton Iesoun parekaloun auton spoudaios legontes hoti Axios estin ho parexe touto, agapa gar to ethnos hemon kai ten synagogen autos okodomesen hemin. ho de Iesous eporeueto syn autois. ede de autou ou makran apechontos apo tes oikias epempsen philous ho hekatontarches legon auto; Kyrie, me skyllou, ou gar hikanos eimi hina hypo ten stegen mou eiselthes; dio oude emauton exiosa pros se elthein; alla eipe logo, kai iatheto ho pais mou; kai gar ego anthropos eimi hypo exousian tassomenos, echon hyp’ emauton stratiotas, kai lego touto; Poreutheti, kai poreuetai, kai allo; Erchou, kai erchetai, kai to doulo mou; Poieson touto, kai poiei. akousas de tauta ho Iesous ethaumasen auton, kai strapheis to akolouthounti auto ochlo eipen; Lego hymin, oude en to Israel tosauten pistin heuron. kai hypostrepsantes eis ton oikon ohi pemphthentes heuron ton doulon hygiainonta. Kai egeneto en to hexes eporeuthe eis polin kaloumenen Nain, kai syneporeuonto auto ohi mathetai autou kai ochlos polys. hos de engisen te pyle tes poleos, kai idou exekomizeto tethnekos monogenes yhios te metri autou, kai aute en chera, kai ochlos tes poleos hikanos en syn aute. kai idon auten ho kyrios esplanchnisthe ep’ aute kai eipen aute; Me klaie. kai proselthon hepsato tes sorou, ohi de bastazontes estesan, kai eipen; Neaniske, soi lego, egertheti. kai anekathisen ho nekros kai erxato lalein, kai edoken auton te metri autou. elaben de phobos pantas, kai edoxazon ton theon legontes hoti Prophetes megas egerthe en hemin, kai hoti Epeskepsato ho theos ton laon autou. kai exelthen ho logos houtos en hole te Ioudaia peri autou kai pase te perichoro. Kai apengeilan Ioanne ohi mathetai autou peri panton touton. kai proskalesamenos dyo tinas ton matheton autou ho Ioannes epempsen pros ton kyrion legon; Sy ei ho erchomenos e allon prosdokomen? paragenomenoi de pros auton ohi andres eipan; Ioannes ho baptistes apesteilen hemas pros se legon; Sy ei ho erchomenos e allon prosdokomen? en ekeine te hora etherapeusen pollous apo noson kai mastigon kai pneumaton poneron, kai typhlois pollois echarisato blepein. kai apokritheis eipen autois; Poreuthentes apangeilate Ioanne ha eidete kai ekousate; typhloi anablepousin, choloi peripatousin, leproi katharizontai, kophoi akouousin, nekroi egeirontai, ptochoi euangelizontai; kai makarios estin hos ean me skandalisthe en emoi. Apelthonton de ton angelon Ioannou erxato legein pros tous ochlous peri Ioannou; Ti exelthate eis ten eremon theasasthai? kalamon hypo anemou saleuomenon? alla ti exelthate idein? anthropon en malakois himatiois emphiesmenon? idou ohi en himatismo endoxo kai tryphe hyparchontes en tois basileiois eisin. alla ti exelthate idein? propheten? nai, lego hymin, kai perissoteron prophetou. houtos estin peri hou gegraptai; Idou apostello ton angelon mou pro prosopou sou, hos kataskeuasei ten hodon sou emprosthen sou. lego hymin, meizon en gennetois gynaikon Ioannou oudeis estin; ho de mikroteros en te basileia tou theou meizon autou estin. kai pas ho laos akousas kai ohi telonai edikaiosan ton theon, baptisthentes to baptisma Ioannou; ohi de Pharisaioi kai ohi nomikoi ten boulen tou theou ethetesan eis heautous, me baptisthentes hyp’ autou. Tini oun homoioso tous anthropous tes geneas tautes, kai tini eisin homoioi? homoioi eisin paidiois tois en agora kathemenois kai prosphonousin allelois, ha legei; Eulesamen hymin kai ouk orchesasthe; ethrenesamen kai ouk eklausate; elelythen gar Ioannes ho baptistes me esthion arton mete pinon oinon, kai legete; Daimonion echei; elelythen ho yhios tou anthropou esthion kai pinon, kai legete; Idou anthropos phagos kai oinopotes, philos telonon kai hamartolon. kai edikaiothe he sophia apo panton ton teknon autes. Erota de tis auton ton Pharisaion hina phage met’ autou; kai eiselthon eis ton oikon tou Pharisaiou kateklithe. kai idou gyne hetis en en te polei hamartolos, kai epignousa hoti katakeitai en te oikia tou Pharisaiou, komisasa alabastron myrou kai stasa opiso para tous podas autou klaiousa, tois dakrysin erxato brechein tous podas autou kai tais thrixin tes kephales autes exemassen, kai katephilei tous podas autou kai eleiphen to myro. idon de ho Pharisaios ho kalesas auton eipen en heauto legon; Houtos ei en prophetes, eginosken an tis kai potape he gyne hetis haptetai autou, hoti hamartolos estin. kai apokritheis ho Iesous eipen pros auton; Simon, echo soi ti eipein. ho de; Didaskale, eipe, phesin. dyo chreopheiletai esan daniste tini; ho ehis opheilen denaria pentakosia, ho de heteros pentekonta. me echonton auton apodounai amphoterois echarisato. tis oun auton pleion agapesei auton? apokritheis Simon eipen; Hypolambano hoti ho to pleion echarisato. ho de eipen auto; Orthos ekrinas. kai strapheis pros ten gynaika to Simoni ephe; Blepeis tauten ten gynaika? eiselthon sou eis ten oikian, hydor moi epi podas ouk edokas; haute de tois dakrysin ebrexen mou tous podas kai tais thrixin autes exemaxen. philema moi ouk edokas; haute de aph’ hes eiselthon ou dielipen kataphilousa mou tous podas. elaio ten kephalen mou ouk eleipsas; haute de myro eleipsen tous podas mou. hou charin, lego soi, apheontai ahi hamartiai autes ahi pollai, hoti egapesen poly; ho de oligon aphietai, oligon agapa. eipen de aute; Apheontai sou ahi hamartiai. kai erxanto ohi synanakeimenoi legein en heautois; Tis houtos estin hos kai hamartias aphiesin? eipen de pros ten gynaika; He pistis sou sesoken se; poreuou eis eirenen.