Buch 21, § 5 — Neues Testament

Πρεσβυτέρους οὖν ἐν ὑμῖν παρακαλῶ ὁ συμπρεσβύτερος καὶ μάρτυς τῶν τοῦ Χριστοῦ παθημάτων, ὁ καὶ τῆς μελλούσης ἀποκαλύπτεσθαι δόξης κοινωνός, ποιμάνατε τὸ ἐν ὑμῖν ποίμνιον τοῦ θεοῦ, ἐπισκοποῦντες μὴ ἀναγκαστῶς ἀλλὰ ἑκουσίως κατὰ θεόν, μηδὲ αἰσχροκερδῶς ἀλλὰ προθύμως, μηδ’ ὡς κατακυριεύοντες τῶν κλήρων ἀλλὰ τύποι γινόμενοι τοῦ ποιμνίου· καὶ φανερωθέντος τοῦ ἀρχιποίμενος κομιεῖσθε τὸν ἀμαράντινον τῆς δόξης στέφανον. ὁμοίως, νεώτεροι, ὑποτάγητε πρεσβυτέροις. πάντες δὲ ἀλλήλοις τὴν ταπεινοφροσύνην ἐγκομβώσασθε, ὅτι Ὁ θεὸς ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται ταπεινοῖς δὲ δίδωσιν χάριν. Ταπεινώθητε οὖν ὑπὸ τὴν κραταιὰν χεῖρα τοῦ θεοῦ, ἵνα ὑμᾶς ὑψώσῃ ἐν καιρῷ, πᾶσαν τὴν μέριμναν ὑμῶν ἐπιρίψαντες ἐπ’ αὐτόν, ὅτι αὐτῷ μέλει περὶ ὑμῶν. νήψατε, γρηγορήσατε. ὁ ἀντίδικος ὑμῶν διάβολος ὡς λέων ὠρυόμενος περιπατεῖ ζητῶν τινα καταπιεῖν· ᾧ ἀντίστητε στερεοὶ τῇ πίστει, εἰδότες τὰ αὐτὰ τῶν παθημάτων τῇ ἐν τῷ κόσμῳ ὑμῶν ἀδελφότητι ἐπιτελεῖσθαι. ὁ δὲ θεὸς πάσης χάριτος, ὁ καλέσας ὑμᾶς εἰς τὴν αἰώνιον αὐτοῦ δόξαν ἐν Χριστῷ, ὀλίγον παθόντας αὐτὸς καταρτίσει, στηρίξει, σθενώσει, θεμελιώσει. αὐτῷ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν. Διὰ Σιλουανοῦ ὑμῖν τοῦ πιστοῦ ἀδελφοῦ, ὡς λογίζομαι, δι’ ὀλίγων ἔγραψα, παρακαλῶν καὶ ἐπιμαρτυρῶν ταύτην εἶναι ἀληθῆ χάριν τοῦ θεοῦ· εἰς ἣν στῆτε. ἀσπάζεται ὑμᾶς ἡ ἐν Βαβυλῶνι συνεκλεκτὴ καὶ Μᾶρκος ὁ υἱός μου. ἀσπάσασθε ἀλλήλους ἐν φιλήματι ἀγάπης. εἰρήνη ὑμῖν πᾶσιν τοῖς ἐν Χριστῷ.

Presbyterous oun en hymin parakalo ho sympresbyteros kai martys ton tou Christou pathematon, ho kai tes mellouses apokalyptesthai doxes koinonos, poimanate to en hymin poimnion tou theou, episkopountes me anankastos alla hekousios kata theon, mede aischrokerdos alla prothymos, med’ hos katakyrieuontes ton kleron alla typoi ginomenoi tou poimniou; kai phanerothentos tou archipoimenos komieisthe ton amarantinon tes doxes stephanon. homoios, neoteroi, hypotagete presbyterois. pantes de allelois ten tapeinophrosynen enkombosasthe, hoti Ho theos hyperephanois antitassetai tapeinois de didosin charin. Tapeinothete oun hypo ten krataian cheira tou theou, hina hymas hypsose en kairo, pasan ten merimnan hymon epiripsantes ep’ auton, hoti auto melei peri hymon. nepsate, gregoresate. ho antidikos hymon diabolos hos leon oryomenos peripatei zeton tina katapiein; ho antistete stereoi te pistei, eidotes ta auta ton pathematon te en to kosmo hymon adelphoteti epiteleisthai. ho de theos pases charitos, ho kalesas hymas eis ten aionion autou doxan en Christo, oligon pathontas autos katartisei, sterixei, sthenosei, themeliosei. auto to kratos eis tous aionas ton aionon; amen. Dia Silouanou hymin tou pistou adelphou, hos logizomai, di’ oligon egrapsa, parakalon kai epimartyron tauten einai alethe charin tou theou; eis hen stete. aspazetai hymas he en Babyloni syneklekte kai Markos ho yhios mou. aspasasthe allelous en philemati agapes. eirene hymin pasin tois en Christo.