Buch 19, § 8 — Neues Testament

Κεφάλαιον δὲ ἐπὶ τοῖς λεγομένοις, τοιοῦτον ἔχομεν ἀρχιερέα, ὃς ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τοῦ θρόνου τῆς μεγαλωσύνης ἐν τοῖς οὐρανοῖς, τῶν ἁγίων λειτουργὸς καὶ τῆς σκηνῆς τῆς ἀληθινῆς, ἣν ἔπηξεν ὁ κύριος, οὐκ ἄνθρωπος. πᾶς γὰρ ἀρχιερεὺς εἰς τὸ προσφέρειν δῶρά τε καὶ θυσίας καθίσταται· ὅθεν ἀναγκαῖον ἔχειν τι καὶ τοῦτον ὃ προσενέγκῃ. εἰ μὲν οὖν ἦν ἐπὶ γῆς, οὐδ’ ἂν ἦν ἱερεύς, ὄντων τῶν προσφερόντων κατὰ νόμον τὰ δῶρα· οἵτινες ὑποδείγματι καὶ σκιᾷ λατρεύουσιν τῶν ἐπουρανίων, καθὼς κεχρημάτισται Μωϋσῆς μέλλων ἐπιτελεῖν τὴν σκηνήν, Ὅρα γάρ, φησίν, ποιήσεις πάντα κατὰ τὸν τύπον τὸν δειχθέντα σοι ἐν τῷ ὄρει· νυνὶ δὲ διαφορωτέρας τέτυχεν λειτουργίας, ὅσῳ καὶ κρείττονός ἐστιν διαθήκης μεσίτης, ἥτις ἐπὶ κρείττοσιν ἐπαγγελίαις νενομοθέτηται.

Kephalaion de epi tois legomenois, toiouton echomen archierea, hos ekathisen en dexia tou thronou tes megalosynes en tois ouranois, ton hagion leitourgos kai tes skenes tes alethines, hen epexen ho kyrios, ouk anthropos. pas gar archiereus eis to prospherein dora te kai thysias kathistatai; hothen anankaion echein ti kai touton ho prosenenke. ei men oun en epi ges, oud’ an en hiereus, onton ton prospheronton kata nomon ta dora; ohitines hypodeigmati kai skia latreuousin ton epouranion, kathos kechrematistai Moyses mellon epitelein ten skenen, Hora gar, phesin, poieseis panta kata ton typon ton deichthenta soi en to orei; nyni de diaphoroteras tetychen leitourgias, hoso kai kreittonos estin diathekes mesites, hetis epi kreittosin epangeliais nenomothetetai.

Εἰ γὰρ ἡ πρώτη ἐκείνη ἦν ἄμεμπτος, οὐκ ἂν δευτέρας ἐζητεῖτο τόπος· μεμφόμενος γὰρ αὐτοὺς λέγει· Ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, λέγει κύριος, καὶ συντελέσω ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰσραὴλ καὶ ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰούδα διαθήκην καινήν, οὐ κατὰ τὴν διαθήκην ἣν ἐποίησα τοῖς πατράσιν αὐτῶν ἐν ἡμέρᾳ ἐπιλαβομένου μου τῆς χειρὸς αὐτῶν ἐξαγαγεῖν αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ὅτι αὐτοὶ οὐκ ἐνέμειναν ἐν τῇ διαθήκῃ μου, κἀγὼ ἠμέλησα αὐτῶν, λέγει κύριος. ὅτι αὕτη ἡ διαθήκη ἣν διαθήσομαι τῷ οἴκῳ Ἰσραὴλ μετὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας, λέγει κύριος, διδοὺς νόμους μου εἰς τὴν διάνοιαν αὐτῶν, καὶ ἐπὶ καρδίας αὐτῶν ἐπιγράψω αὐτούς, καὶ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς θεόν καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν. καὶ οὐ μὴ διδάξωσιν ἕκαστος τὸν πολίτην αὐτοῦ καὶ ἕκαστος τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, λέγων· Γνῶθι τὸν κύριον, ὅτι πάντες εἰδήσουσίν με ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου αὐτῶν. ὅτι ἵλεως ἔσομαι ταῖς ἀδικίαις αὐτῶν, καὶ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν οὐ μὴ μνησθῶ ἔτι. ἐν τῷ λέγειν Καινὴν πεπαλαίωκεν τὴν πρώτην, τὸ δὲ παλαιούμενον καὶ γηράσκον ἐγγὺς ἀφανισμοῦ.

Ei gar he prote ekeine en amemptos, ouk an deuteras ezeteito topos; memphomenos gar autous legei; Idou hemerai erchontai, legei kyrios, kai synteleso epi ton oikon Israel kai epi ton oikon Iouda diatheken kainen, ou kata ten diatheken hen epoiesa tois patrasin auton en hemera epilabomenou mou tes cheiros auton exagagein autous ek ges Aigyptou, hoti autoi ouk enemeinan en te diatheke mou, kago emelesa auton, legei kyrios. hoti haute he diatheke hen diathesomai to oiko Israel meta tas hemeras ekeinas, legei kyrios, didous nomous mou eis ten dianoian auton, kai epi kardias auton epigrapso autous, kai esomai autois eis theon kai autoi esontai moi eis laon. kai ou me didaxosin hekastos ton politen autou kai hekastos ton adelphon autou, legon; Gnothi ton kyrion, hoti pantes eidesousin me apo mikrou heos megalou auton. hoti hileos esomai tais adikiais auton, kai ton hamartion auton ou me mnestho eti. en to legein Kainen pepalaioken ten proten, to de palaioumenon kai geraskon engys aphanismou.