Buch 19, § 10 — Neues Testament

Σκιὰν γὰρ ἔχων ὁ νόμος τῶν μελλόντων ἀγαθῶν, οὐκ αὐτὴν τὴν εἰκόνα τῶν πραγμάτων, κατ’ ἐνιαυτὸν ταῖς αὐταῖς θυσίαις ἃς προσφέρουσιν εἰς τὸ διηνεκὲς οὐδέποτε δύναται τοὺς προσερχομένους τελειῶσαι· ἐπεὶ οὐκ ἂν ἐπαύσαντο προσφερόμεναι, διὰ τὸ μηδεμίαν ἔχειν ἔτι συνείδησιν ἁμαρτιῶν τοὺς λατρεύοντας ἅπαξ κεκαθαρισμένους; ἀλλ’ ἐν αὐταῖς ἀνάμνησις ἁμαρτιῶν κατ’ ἐνιαυτόν, ἀδύνατον γὰρ αἷμα ταύρων καὶ τράγων ἀφαιρεῖν ἁμαρτίας. διὸ εἰσερχόμενος εἰς τὸν κόσμον λέγει· Θυσίαν καὶ προσφορὰν οὐκ ἠθέλησας, σῶμα δὲ κατηρτίσω μοι· ὁλοκαυτώματα καὶ περὶ ἁμαρτίας οὐκ εὐδόκησας. τότε εἶπον· Ἰδοὺ ἥκω, ἐν κεφαλίδι βιβλίου γέγραπται περὶ ἐμοῦ, τοῦ ποιῆσαι, ὁ θεός, τὸ θέλημά σου. ἀνώτερον λέγων ὅτι Θυσίας καὶ προσφορὰς καὶ ὁλοκαυτώματα καὶ περὶ ἁμαρτίας οὐκ ἠθέλησας οὐδὲ εὐδόκησας, αἵτινες κατὰ νόμον προσφέρονται, τότε εἴρηκεν· Ἰδοὺ ἥκω τοῦ ποιῆσαι τὸ θέλημά σου· ἀναιρεῖ τὸ πρῶτον ἵνα τὸ δεύτερον στήσῃ. ἐν ᾧ θελήματι ἡγιασμένοι ἐσμὲν διὰ τῆς προσφορᾶς τοῦ σώματος Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐφάπαξ.

Skian gar echon ho nomos ton mellonton agathon, ouk auten ten eikona ton pragmaton, kat’ eniauton tais autais thysiais has prospherousin eis to dienekes oudepote dynatai tous proserchomenous teleiosai; epei ouk an epausanto prospheromenai, dia to medemian echein eti syneidesin hamartion tous latreuontas hapax kekatharismenous? all’ en autais anamnesis hamartion kat’ eniauton, adynaton gar ahima tauron kai tragon aphairein hamartias. dio eiserchomenos eis ton kosmon legei; Thysian kai prosphoran ouk ethelesas, soma de katertiso moi; holokautomata kai peri hamartias ouk eudokesas. tote eipon; Idou heko, en kephalidi bibliou gegraptai peri emou, tou poiesai, ho theos, to thelema sou. anoteron legon hoti Thysias kai prosphoras kai holokautomata kai peri hamartias ouk ethelesas oude eudokesas, ahitines kata nomon prospherontai, tote eireken; Idou heko tou poiesai to thelema sou; anairei to proton hina to deuteron stese. en ho thelemati hegiasmenoi esmen dia tes prosphoras tou somatos Iesou Christou ephapax.

Καὶ πᾶς μὲν ἱερεὺς ἕστηκεν καθ’ ἡμέραν λειτουργῶν καὶ τὰς αὐτὰς πολλάκις προσφέρων θυσίας, αἵτινες οὐδέποτε δύνανται περιελεῖν ἁμαρτίας. οὗτος δὲ μίαν ὑπὲρ ἁμαρτιῶν προσενέγκας θυσίαν εἰς τὸ διηνεκὲς ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τοῦ θεοῦ, τὸ λοιπὸν ἐκδεχόμενος ἕως τεθῶσιν οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν αὐτοῦ, μιᾷ γὰρ προσφορᾷ τετελείωκεν εἰς τὸ διηνεκὲς τοὺς ἁγιαζομένους. μαρτυρεῖ δὲ ἡμῖν καὶ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον, μετὰ γὰρ τὸ εἰρηκέναι· Αὕτη ἡ διαθήκη ἣν διαθήσομαι πρὸς αὐτοὺς μετὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας, λέγει κύριος, διδοὺς νόμους μου ἐπὶ καρδίας αὐτῶν, καὶ ἐπὶ τὴν διάνοιαν αὐτῶν ἐπιγράψω αὐτούς, καὶ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν καὶ τῶν ἀνομιῶν αὐτῶν οὐ μὴ μνησθήσομαι ἔτι· ὅπου δὲ ἄφεσις τούτων, οὐκέτι προσφορὰ περὶ ἁμαρτίας.

Kai pas men hiereus hesteken kath’ hemeran leitourgon kai tas autas pollakis prospheron thysias, ahitines oudepote dynantai perielein hamartias. houtos de mian hyper hamartion prosenenkas thysian eis to dienekes ekathisen en dexia tou theou, to loipon ekdechomenos heos tethosin ohi echthroi autou hypopodion ton podon autou, mia gar prosphora teteleioken eis to dienekes tous hagiazomenous. martyrei de hemin kai to pneuma to hagion, meta gar to eirekenai; Haute he diatheke hen diathesomai pros autous meta tas hemeras ekeinas, legei kyrios, didous nomous mou epi kardias auton, kai epi ten dianoian auton epigrapso autous, kai ton hamartion auton kai ton anomion auton ou me mnesthesomai eti; hopou de aphesis touton, ouketi prosphora peri hamartias.

Ἔχοντες οὖν, ἀδελφοί, παρρησίαν εἰς τὴν εἴσοδον τῶν ἁγίων ἐν τῷ αἵματι Ἰησοῦ, ἣν ἐνεκαίνισεν ἡμῖν ὁδὸν πρόσφατον καὶ ζῶσαν διὰ τοῦ καταπετάσματος, τοῦτ’ ἔστιν τῆς σαρκὸς αὐτοῦ, καὶ ἱερέα μέγαν ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ θεοῦ, προσερχώμεθα μετὰ ἀληθινῆς καρδίας ἐν πληροφορίᾳ πίστεως, ῥεραντισμένοι τὰς καρδίας ἀπὸ συνειδήσεως πονηρᾶς καὶ λελουσμένοι τὸ σῶμα ὕδατι καθαρῷ· κατέχωμεν τὴν ὁμολογίαν τῆς ἐλπίδος ἀκλινῆ, πιστὸς γὰρ ὁ ἐπαγγειλάμενος· καὶ κατανοῶμεν ἀλλήλους εἰς παροξυσμὸν ἀγάπης καὶ καλῶν ἔργων, μὴ ἐγκαταλείποντες τὴν ἐπισυναγωγὴν ἑαυτῶν, καθὼς ἔθος τισίν, ἀλλὰ παρακαλοῦντες, καὶ τοσούτῳ μᾶλλον ὅσῳ βλέπετε ἐγγίζουσαν τὴν ἡμέραν.

Echontes oun, adelphoi, parresian eis ten eisodon ton hagion en to ahimati Iesou, hen enekainisen hemin hodon prosphaton kai zosan dia tou katapetasmatos, tout’ estin tes sarkos autou, kai hierea megan epi ton oikon tou theou, proserchometha meta alethines kardias en plerophoria pisteos, rherantismenoi tas kardias apo syneideseos poneras kai lelousmenoi to soma hydati katharo; katechomen ten homologian tes elpidos akline, pistos gar ho epangeilamenos; kai katanoomen allelous eis paroxysmon agapes kai kalon ergon, me enkataleipontes ten episynagogen heauton, kathos ethos tisin, alla parakalountes, kai tosouto mallon hoso blepete engizousan ten hemeran.

Ἑκουσίως γὰρ ἁμαρτανόντων ἡμῶν μετὰ τὸ λαβεῖν τὴν ἐπίγνωσιν τῆς ἀληθείας, οὐκέτι περὶ ἁμαρτιῶν ἀπολείπεται θυσία, φοβερὰ δέ τις ἐκδοχὴ κρίσεως καὶ πυρὸς ζῆλος ἐσθίειν μέλλοντος τοὺς ὑπεναντίους. ἀθετήσας τις νόμον Μωϋσέως χωρὶς οἰκτιρμῶν ἐπὶ δυσὶν ἢ τρισὶν μάρτυσιν ἀποθνῄσκει· πόσῳ δοκεῖτε χείρονος ἀξιωθήσεται τιμωρίας ὁ τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ καταπατήσας, καὶ τὸ αἷμα τῆς διαθήκης κοινὸν ἡγησάμενος ἐν ᾧ ἡγιάσθη, καὶ τὸ πνεῦμα τῆς χάριτος ἐνυβρίσας. οἴδαμεν γὰρ τὸν εἰπόντα· Ἐμοὶ ἐκδίκησις, ἐγὼ ἀνταποδώσω· καὶ πάλιν· Κρινεῖ κύριος τὸν λαὸν αὐτοῦ. φοβερὸν τὸ ἐμπεσεῖν εἰς χεῖρας θεοῦ ζῶντος.

Hekousios gar hamartanonton hemon meta to labein ten epignosin tes aletheias, ouketi peri hamartion apoleipetai thysia, phobera de tis ekdoche kriseos kai pyros zelos esthiein mellontos tous hypenantious. athetesas tis nomon Moyseos choris oiktirmon epi dysin e trisin martysin apothneskei; poso dokeite cheironos axiothesetai timorias ho ton yhion tou theou katapatesas, kai to ahima tes diathekes koinon hegesamenos en ho hegiasthe, kai to pneuma tes charitos enybrisas. oidamen gar ton eiponta; Emoi ekdikesis, ego antapodoso; kai palin; Krinei kyrios ton laon autou. phoberon to empesein eis cheiras theou zontos.

Ἀναμιμνῄσκεσθε δὲ τὰς πρότερον ἡμέρας, ἐν αἷς φωτισθέντες πολλὴν ἄθλησιν ὑπεμείνατε παθημάτων, τοῦτο μὲν ὀνειδισμοῖς τε καὶ θλίψεσιν θεατριζόμενοι, τοῦτο δὲ κοινωνοὶ τῶν οὕτως ἀναστρεφομένων γενηθέντες· καὶ γὰρ τοῖς δεσμίοις συνεπαθήσατε, καὶ τὴν ἁρπαγὴν τῶν ὑπαρχόντων ὑμῶν μετὰ χαρᾶς προσεδέξασθε, γινώσκοντες ἔχειν ἑαυτοὺς κρείττονα ὕπαρξιν καὶ μένουσαν. μὴ ἀποβάλητε οὖν τὴν παρρησίαν ὑμῶν, ἥτις ἔχει μεγάλην μισθαποδοσίαν, ὑπομονῆς γὰρ ἔχετε χρείαν ἵνα τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ ποιήσαντες κομίσησθε τὴν ἐπαγγελίαν· ἔτι γὰρ μικρὸν ὅσον ὅσον, ὁ ἐρχόμενος ἥξει καὶ οὐ χρονίσει· ὁ δὲ δίκαιός μου ἐκ πίστεως ζήσεται, καὶ ἐὰν ὑποστείληται, οὐκ εὐδοκεῖ ἡ ψυχή μου ἐν αὐτῷ. ἡμεῖς δὲ οὐκ ἐσμὲν ὑποστολῆς εἰς ἀπώλειαν, ἀλλὰ πίστεως εἰς περιποίησιν ψυχῆς.

Anamimneskesthe de tas proteron hemeras, en ahis photisthentes pollen athlesin hypemeinate pathematon, touto men oneidismois te kai thlipsesin theatrizomenoi, touto de koinonoi ton houtos anastrephomenon genethentes; kai gar tois desmiois synepathesate, kai ten harpagen ton hyparchonton hymon meta charas prosedexasthe, ginoskontes echein heautous kreittona hyparxin kai menousan. me apobalete oun ten parresian hymon, hetis echei megalen misthapodosian, hypomones gar echete chreian hina to thelema tou theou poiesantes komisesthe ten epangelian; eti gar mikron hoson hoson, ho erchomenos hexei kai ou chronisei; ho de dikaios mou ek pisteos zesetai, kai ean hyposteiletai, ouk eudokei he psyche mou en auto. hemeis de ouk esmen hypostoles eis apoleian, alla pisteos eis peripoiesin psyches.